همه چیز درباره سفر به فلورانس ایتالیا

فلورانس، خاستگاه رنسانس ایتالیایی، یکی از زیباترین شهرهای تاریخی جهان و پایتخت توسکانی محسوب می‌شود. این شهر منزلگاه معماری‌ها، گالری‌ها و آثار هنری زیبایی است که سالانه گردشگران بسیاری را به خود جذب می‌کنند. هر شهر حقایق جالبی درباره موضوعات مختلف دارد که در ادامه به حقایق جالب درباره فلورانس می‌پردازیم.

۱. طبق اسناد  یونسکو، یک سوم میراث هنری جهان در فلورانس قرار دارد.

۲. فلورانس در سال ۱۳۳۹، اولین شهر اروپایی بود که خیابان‌هایش سنگ‌فرش شد.

۳. لئوناردو داوینچی در ۱۵ آوریل ۱۴۵۲، در دره پایینی رودخانه آرنو، در فلورانس بدنیا آمد.

۴. فلورانس پایتخت توسکانی است.

۵. پینوکیو، پسرک چوبی که هنگام دروغ گفتن دماغش دراز می‌شد، در فلورانس متولد شد. نویسنده «ماجراهای پینوکیو»، کارلو لورنزینی، که این داستان را بین سال‌های ۱۸۸۱ تا ۱۸۸۳ به چاپ رساند، اهل فلورانس بود.

۶. توسکانی در ۳۰ نوامبر ۱۷۸۶، که در آن زمان تحت سلطه لئوپولد دوم بود، اولین شهر مدرن اروپایی به شمار می‌رفت که دولنش دست از شکنجه و اعدام دست برداشت..

۷. ساخت کلیسای فلورانس حدود ۱۴۰ سال طول کشید. ساخت این ساختمان از ۸ سپتامبر ۱۲۹۶ آغاز شد، اما تا ۲۵ مارچ ۱۴۳۶ تکمیل نشد.

۸. کلیسای جامع فلورانس ۴۶۳ پله دارد که اگر بتوانید از همه آن‌ها بالا بروید و به گنبد برسید می‌توانید نمایی نزدیک از نقاشی «داوری نهایی» و همچنین نمایی کلی از شهر را مشاهده کنید.

۹.جمعیت فلورانس ۳۷۰ هزار نفر است که در مناطق کلان‌شهری به ۱.۵ میلیون نفر هم می‌رسد.

۱۰. فلورانس نایتینگل، معروف به بانوی چراغ‌به‌دست و بنیانگزار حرفه پرستاری، در ۲۱ می ۱۸۲۰ در فلورانس بدنیا آمد.

۱۱. طبق سنت، تاریخ فلورانس به ۵۹ سال قبل از میلاد بازمی‌گردد؛ یعنی زمانی که سپاه ژولیوس سزار دهکده‌ای برپا کردند و نامش را فلورنتیا نهادند.

۱۲. نشان فلورانس یک لیلیوم قرمز است.

۱۳. فلورانس به طور سنتی به چهار بخش تقسیم شده است و هر بخش را به اسم یک کلیسا نامگذاری کرده‌اند. سه بخش در سمت راست رودخانه آرنو قرار دارد: سانتا ماریا نوولا، سن جیووانی، و بخش سانتا کروچه. تنها بخشی که در جنوب رودخانه قرار دارد سانتا اسپریتو است.

۱۴. فلورانس طی جنگ جهانی دوم، به دست آلمان‌ها، به شدت ویران شد. آن‌ها تمام پل‌ها بجز پل پونته وچیو را منفجر کردند. دلیل ویران نکردن پونته وچیو آن بود که هیتلر اعلام کرد این پل زیباتر از آن است که بخواهد ویران شود.

۱۵. تندیس داوود، اثر میکل‌آنژ را می‌توانید در دانشکده هنرهای زیبای فلورانس مشاهده کنید. طول این مجسمه ۵.۱۷ متر است.

۱۶. دست راست تندیس داوود، در مقایسه با بدنش بزرگ‌تر است، زیرا در زمان قرون وسطی، گفته می‌شد که داوود دستی قوی دارد.

۱۷. آمریگو وسپوچی، کاشف و نقشه‌نگار معروف، در ۹مارچ ۱۴۵۴ در فلورانس بدنیا آمد.

۱۸. دانته، پترارک، و بوکاچیو اولین کسانی بودند که از زبانی بجز زبان لاتین برای نوشتن استفاده می‌کردند. از جمله این زبان‌ها توسکانی بود که در نهایت به زبان رسمی ایتالیا تبدیل شد. این آغازی برای پایان استفاده از لاتین به عنوان زبان رایج در اروپا بود.

۱۹. پیانو در فلورانس و به دست بارتولومئو کریستافوری اختراع شد. ابتدا به اسم پیانوفورت شناخته می‌شد که از ۱۷۰۰ تا ۱۷۲۰ شامل هارپسیکورد بود.

۲۰. نان توسکان، بدون نمک تهیه می‌شود و طبق افسانه‌‌ای معروف، این سنت از قرن ۱۲ برقرار بوده است. این افسانه می‌گوید، طی دوران رقابت با پیزا، پیزایی‌ها گمان می‌کردند می‌توانند با جلوگیری از رسیدن محموله‌های نمک به فلورانس، آن‌ها را مجبور کنند تا در هر جنگی تسلیم شوند. درعوض، مردم فلورانس نان هایشان را بدون نمک درست می‌کردند.

۲۱. فلورانس هرساله، ۱۰ میلیون گردشگر را به خود جذب می‌کند.

۲۲. کلیسای سن لورنتزو یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای فلورانس، و محل دفن تمام اعضای مهم خاندان مدیچی (خانواده قدرتمند ایتالیایی که از قرن ۱۵ تا ۱۸در ایتالیا حکومت می‌کردند) است.

۲۳. فلورانس، بین سال‌های ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۰ پایتخت پادشاهی ایتالیا بود.

۲۴. غذای مخصوص فلورانس «بیستکا الا فیورتینا»، (نوعی استیک)، است.

۲۵. گالری اوفیتزی دارای بزرگ‌ترین مجموعه‌ی هنرهای رنسانس است که اعضای خاندان مدیچی، آن ها را طی قرن های ۱۶و ۱۷ جمع‌آوری کردند..

۲۶. فلورانس دو سیل را تجربه کرده است. یکی در ۴نوامبر ۱۳۳۳ و دیگری ۴ نوامبر ۱۹۶۶.

۲۷. یکی از نمادهای فلورانس مارزوکو است؛ شیری ایستاده که علامت فلورانس روی یکی از پنجه‌هاش قرار دارد. نام این شیر از مارس(mars) گرفته شده است که اولین نماد شهر بود که بعدها مارزوکو جایگزین آن شد.

۲۸. مساحت فلورانس ۱۰۲.۴ کیلومتر مربع است.

۲۹. کلمه فیاسکو (fiasco) یک کلمه ایتالیایی است که اشاره به بطری‌های شیشه‌ای یا فلاسک‌هایی با گردن‌های بلند دارد. طبق دیکشنری آکسفورد، فیاسکو به معنای «شکست» است که از اصطلاح ایتالیایی «بطری درست کردن» می‌آید.

جاذبه های توریستی فلورانس

کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره

(Cathedral of Santa Maria del Fiore)، کلیسای اصلی شهر فلورانس است که امروزه به عنوان بزرگ‌ترین بنای گنبدی جهان شناخته می‌شود. این کلیسای بزرگ دارای آثار هنری و معماری ۶۰۰ ساله است. کلیسای جامع دارای نمای زیبای گوتیکی با سنگ مرمر قرمز، سبز و سفید است و در فضای داخلی آن شیشه‌های رنگی، موزاییک‌ها، نقاشی‌های دیواری و مجسمه‌های برنزی جلب توجه می‌کند. مجموعه گنبد هم شامل ساختمان‌های حیرت‌انگیزی همچون تعمیدگاه  و برج ناقوس جوتو است. کلیسای جامع سانتاماریا دل فیوره، یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های فلورانس است که گردشگران بسیاری هنگام سفر به این شهر از آن بازدید می‌کنند.

میدان سینیوریا

میدان سینیوریا یا «پیازا دلا سیگنوریا» (Piazza della Signoria)، میدان زیبایی است که در مرکز برخی از بهترین جاذبه‌های فلورانس قرار دارد و در طول قرن‌ها یکی از مراکز مهم سیاست و محل چندین حادثه تاریخی بوده است. گردشگران در اینجا می‌توانند از جاذبه‌های برجسته‌ای مانند کاخ وکیو، موزه اوفیتزی و پل پونته وچیو بازدید کنند. چندین مجسمه نمادین از جمله تندیس داوود، فواره نپتون، هرکول و کاکوس و همچنین پرساوش هم در این میدان به چشم می‌خورد.

گالری اوفیتزی

گالری اوفیتزی (Uffizi Gallery)، یکی از بهترین موزه‌های هنر در جهان است که در «پیازا دلا سیگنوریا» قرار دارد. گالری اوفیتزی در کاخ اوفیتزی واقع شده است که در سال ۱۵۶۰ میلادی بنا شد تا محل دفاتر دادگستری شهر باشد. پس از اینکه خانواده مدیچی قدرتش را از دست داد، این کاخ به گالری هنری تبدیل شد تا مجموعه آثار هنری رنسانس در آن به نمایش گذاشته شود. مجموعه‌های گالری اوفیتزی به طرز شگفت‌آوری، متنوع و باکیفیت هستند و دیدن نقاشی‌های این گالری، حتی به کسانی که به هنر علاقه‌ای ندارند، پیشنهاد می‌شود. این موزه در سال ۱۷۶۵ به روی عموم گشوده شد و هزاران اثر هنری از استادانی چون میکل‌آنژ، بوتیچلی، لئوناردو داوینچی و تیسین را در معرض نمایش گذاشت. بازدیدکنندگان با تماشای مراحل تغییر آثار هنری از تصاویر باشکوه بیزانسی تا چهره‌های زنده و مناظر هنرمندان رنسانس، می‌توانند به راحتی دریابند که چطور نقاشان قرن ۱۴ تا ۱۶ میلادی در فلورانس، چهره نقاشی غربی را تغییر دادند.

کاخ وکیو

کاخ بزرگ وکیو، مشرف بر میدان سینیوریا و یکی از برجسته‌ترین ساختمان‌های فلورانس است. «کاخ وکیو» (Palazzo Vecchio) در قرن ۱۲ میلادی ساخته شد و به مدت شش قرن متعلق به خانواده قدرتمند مدیچی و همچنین بزرگ‌ترین حکومت فلورانس بوده است. از سال ۱۸۷۲، این کاخ به عنوان موزه و سالن شهر مورد استفاده قرار گرفته است. مجموعه‌ای از مصنوعات و آثار هنری از جمله نقاشی‌ها، مجسمه‌ها، نقاشی‌های دیواری، حکاکی‌ها و پرده‌های نقش دار فوق‌العاده زیبایی در کاخ باشکوه وکیو وجود دارد که می‌توان نشانی از رویدادهای تاریخی و مذهبی را در آن‌ها دید.

گالری آکادمی

شهرت «گالری آکادمی» یا «گالریا دل آکادمیا» (Galleria dell'Accademia)، به خاطر مجسمه‌های میکل‌آنژ، هنرمند بزرگ رنسانس است. مجسمه‌هایی مانند زندانیان (یا بردگان)، سنت متیو و مهم‌تر و برجسته‌تر از همه آن‌ها تندیس داوود، هر سال بیش از صدها هزار بازدیدکننده را به این موزه جذب می‌کند. از آثار دیگری که در این موزه به نمایش گذاشته شده‌اند، می‌توان نقاشی‌های فلورانسی متعلق به قرن ۱۵ و ۱۶ میلادی از جمله آثار ساندرو بوتیچلی و آثاری از دوران رنسانس پیشرفته مانند مجسمه تجاوز به زنان اهل سابین اثر جامبولونیا را نام برد.

پیازاله میکل‌آنژ

«پیازاله میکل‌آنژ» (Piazzale Michelangelo)، پیاده‌رو و میدانی بزرگ در کنار رودخانه آرنو و در مرکز فلورانس است. بازدیدکنندگان از این میدان می‌توانند، چشم‌انداز فوق‌العاده زیبایی از شهر را تماشا کنند؛ به همین دلیل میدان پیازاله میکل‌آنژ یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های گردشگری فلورانس محسوب می‌شود.جوزپه پوگی، معمار ایتالیایی که بلوارهای اطراف مرکز فلورانس را طراحی کرده است، در سال ۱۸۶۰ این میدان را بنا کرد. یکی از کپی‌های تندیس داوود اثر میکل‌آنژ در وسط این میدان قرار دارد.

پلازا پیتی

«پلازا پیتی» (Palazzo Pitti)، کاخی بزرگ متعلق به قرن ۱۵ میلادی در جوار رودخانه آرنو است. این کاخ تا سال ۱۹۱۹، محل اقامت حاکمان فلورانس بوده است و بعد از تحویل آن به دولت ایتالیا، به موزه تبدیل شد. اگرچه کاخ پیتی از محل اقامت سلطنتی به یک ساختمان دولتی تغییر کاربری داده است، با این حال در یکی از بلندترین نقاط فلورانس قرار دارد و هنوز حال و هوای یک مجموعه‌ی خصوصی در خانه‌ای بزرگ را تداعی می‌کند و منظره شهر از این کاخ بسیار تماشایی است.

پونته وچیو

«پونته وچیو» (Ponte Vecchio)، یکی از قدیمی‌ترین و زیباترین پل‌های فلورانس است که در دره آرنو قرار دارد. این پل در ابتدا توسط اتروسکی‌ها ساخته شد، اما در قرن ۱۴ میلادی مجدداً آن را بازسازی کردند. ردیفی از مغازه‌های متعدد طلا و جواهرفروشی در دو طرف پل پونته وچیو وجود دارد. اکثر بازدیدکنندگان برای خرید و عکاسی از این پل دیدن می‌کنند. نمای خیره‌کننده و انعکاس این پل در آب رودخانه به ویژه در هنگام شب، بسیار تماشایی است.

باغ‌های بابولی

«باغ‌های بابولی» (Boboli Gardens)، مجموعه‌ای از چند باغ سرسبز در پشت کاخ پیتی است که خانواده مدیچی در قرن ۱۶ میلادی آن را ساختند. این باغ زیبا، تعداد زیادی از مجسمه‌ها و فواره‌های ایتالیایی را در خود جا داده است. این آثار هنری در طول سال‌ها در این باغ گسترش یافته و بازسازی شده‌اند. باغ بابولی، از قرن ۱۷ تاکنون به یک موزه فضای باز تبدیل شده است که آثار دوران رومی و بعد از آن را شامل می‌شود.

کلیسای سانتا کروچه

هیچ سفری به فلورانس بدون بازدید از «کلیسای سانتا کروچه» (Santa Croce Church)، کامل نمی‌شود. مشهورترین اهالی فلورانس در مقبره مفاخر ایتالیا که در این کلیسا قرار دارد، دفن شده‌اند. کلیسای سانتا کروچه، بزرگ‌ترین کلیسای فرانسیسکویی در جهان و جایگاه ابدی مشاهیری مانند میکل‌آنژ، روسینی، گالیله و دانته است. آثار هنری خیره‌کننده‌ای از جمله نقاشی‌های آبرنگی روی گچ جوتو، در پرستشگاه‌های این کلیسا به چشم می‌خورد